ยิ้มเข้าไว้...ยาบำรุงหัวใจฉบับฉัน

ชีวิตคู่มันก็เหมือนการวิ่ง 3ขา

มี2 ขาดีๆไม่ชอบ

เดินสะดวกไปไหนไปคล่อง จะก้าวตอนไหนก้าว

คนเรานี้ก็แปลกอยู่ดีๆก็อยากมี 3 ขา (รวมถึงฉันด้วย)

ตอนแรกก็สนุก ล้มลุกคลุกคลานบ้างก็ขำๆ ลุกเดินใหม่

นับจังหวะใหม่ เอ้า! 1...2...ซั่ม

ผ่านมาก็ขำไม่ออก

ก็เธอเดินเร็วไปนี้..ช้าๆสิ

ก็เธอเดินช้าทำไมล่ะเร็วๆหน่อยสิ

เอ้า! เอาใหม่นะ 1..2..ซั่ม

.....

จะผิดพลาดกี่ครั้งหากยังนับใหม่ได้เรื่อยๆ เชือกที่มัดอยู่ที่ขาที่3

ก็คงไม่ขาดง่ายๆ

ชีวิตดำเนินไปเรื่อยๆอย่างระมัดระวัง คอยนับจังหวะในใจไม่ให้ก้าวพลาด

คนหนึ่งต้องก้าวสั้นลง อีกคนต้องก้าวให้ยาวขึ้น

.........

ล้าก็พัก...เปลี่ยนกันขึ้นต้นนับหนึ่ง..

เร็วไปก็ต้องรั้ง...ช้าไปก็ต้องดึง...

.......

หลงทางก็ต้องบอกกัน...หากไม่เชื่อก็ต้องหลงไปด้วยกัน

ฉันไม่ปล่อยให้แกหลงไปคนเดียวหรอก

กลับกันได้หรือยัง...รู้หรือยังว่า....จุดหมายอยู่ที่ไหน

....ไม่เป็นไรถือว่ามาเที่ยว...

ไม่ซ้ำเติม...ไม่ชื่นชม...

................

ปล. อย่าให้คนที่เริ่มนับ 1...2...ซั่มเป็นฉันบ่อยๆ....มันเซ็ง