ยิ้มเข้าไว้...ยาบำรุงหัวใจฉบับฉัน

ช่วงนี้มีงานลูกค้าฮิตๆก็คืองานแต่ง เพราะมันเป็นเดือนแห่งความรัก

หลายคู่ก็แห่กันแต่งในเดือนนี้

และอีกงานหนึ่งก็คืองานบวช เพราะเค้าว่าเดือนนี้ฤกษ์บวชดี

ร้านเราก็เลยงานเยอะขึ้น ดีจริงๆ

อีกฮิตนึงก็เป็นพวกน้องๆเด็กวัยรุ่นที่กำลังจะเรียนจบ ไปสอบเรียนต่อก็มาถ่ายรูปติด

ใบสมัครสอบกัน

แล้วก็เอารูปมาทำเพื่อจะเอาไปติดเฟรนชิฟ เอาไปแจกเพื่อนๆแจกหนุ่มๆ

แต่ละคนจะเอารูปจากมือถือซะส่วนใหญ่

ประเภทเห็นแต่หน้า หามุมที่สวยที่สุด

จะมีท่าที่ฮิตๆก็ เอานิ้วชี้จิ้มแก้ม ประมาณว่ากุมีลักยิ้ม

แลบปรายลิ้นให้อยู่มุมใดมุมหนึ่งของปาก ( น่าร๊ากกกกกกก)ตรงไหน - -"

จะทรมานมากกับการทำรูปมือถือเพราะว่าถ้าถ่ายในที่ๆแสงไม่พอมันก็จะไม่แจ่ม

คนทำก็ไม่อยากทำเพราะกลัวมันออกมาจะไม่ชัดจะไม่ดี

"น้องค่ะถ้ารูปออกมามันก็จะไม่ชัดน่ะค่ะ...ดูในมือถือมันเล็กมาก"

"ถ้าทำออกมาคงจะไม่ชัด...แบบนี้น้องรับได้ไหมค่ะ"(เอาตัวอย่างรูปที่ทำจากมือถือให้ดู)

"ทำไปเถอะค่ะพี่...ถ้าชัดแล้วคนจะไม่สวยอย่างงี้ดีแล้วค่ะ"

"แบบนี้ละค่ะมัวดูสวยใส" - -" เป็นงั้นไป

"อื้อ" ยิ้มๆแล้วก็ก้มหน้าก้มตาทำ

เด็กจะกี๊ดกั๊ก กันอยู่ข้างหลัง

ความรู้สึกเหมือนผีวัยรุ่นสิงหลัง "พี่ๆลบสิวให้ด้วยน่ะค่ะ..." - -" "พี่ค่ะเอาหน้าขาวๆ"

"พี่ค่ะเอาผอมๆ"

เม้าลูกค้าผิดจรรยาบรรณมั้ย >< "

ถ้าวันไหนไม่ยุ่งก็จะยอมให้สิง

ถ้าวันไหนยุ่งๆน้องไปนั่งรอก่อนน่ะไปไหนไกลๆก่อนก็ได้แล้วค่อยมาเอาน่ะ

....

เหตุเกิดที่ร้านถ่ายรูป กฤษดา (นามสมมุติ) นั่งรอรับรูปด่วนอยู่สักพักด้วยหน้าตาไร้อารมณ์

เหมือนโดนบังคับให้ถ่าย

กฤษดา นั่งมองออกไปที่หน้าประตู

ขณะเดียวกันมีเด็กผู้หญิงเดินคุยกันหัวเราะคิกคักเดินเข้ามาในร้าน

กฤษดารีบก้มหน้าหลบ คล้ายจะกลั้นหายใจด้วยเพื่อว่าตัวเองจะได้กลายเป็นมนุษย์ล่องหน

" อ้าวกฤษดามาถ่ายรูปเหรอ " เด็กผู้หญิงคนนึงถามด้วยน้ำเสียงกึ่งสนิทกึ่งห่างเหิน

กฤษดาพยักหน้าแล้วพยามมองหน้าอิเจ้ที่กำลังตัดรูป นิ้วครึ่งของเขาอยู่

เมื่อไหร่จะตัดเสร็จซะที

"เสร็จแล้วจ๊ะ" อิเจ้บอกกฤษดา กฤษดารีบจ่ายตังค์ แต่ก็ไม่ลืมที่จะบอกลาสองสาว

"เราไปก่อนน่ะ" แล้วก็เดินติดเครื่องฟอมุล่าวันออกจากร้าน

โดยที่มีสายตาชื่นชมปรายมองกฤษดา จนกฤษดาลับตาไป

โดยมีสายดาอิเจ้มองเด็กผู้หญิง

" น้องจะทำอะไรค่ะ " เพื่อดึงสายตาเด็กสาวกลับมา

"ปานหทัย(ชื่อสมมุติ)เขาชอบกฤษดาแบบเปิดเผย"

"แต่กฤษดาน่ะชอบปานหทัยแบบแอบๆ" เด็กผู้หญิงอีกคนเล่าให้อิเจ้ฟังทั้งที่อิเจ้ไม่ได้ถาม

อิเจ้พยักหน้างง

อิเจ้ฟังก็งง แต่มันก็เรื่องของเด็กไม่เกี่ยวกะอิเจ้อยู่แล้ว

ปานหทัยยิ้มให้อิเจ้อย่างไม่ปิดบังหรือเขิลอายว่าที่เพื่อนเล่ามันคือเรื่องจริง

อิเจ้หยิบรูปปานหทัยที่อัด4p ไว้

"ปาน..ตาเธอโตมากเลยน่ารักจังเลยน่ะ" เพื่อนอีกคนชมด้วยความจริงใจในน้ำเสียง

แล้วเด็กสาวสองคนก็ออกจากร้านไป

อิเจ้งานยุ่งทั้งวันแต่ก็นึกถึงรอยยิ้มและสายตาของปานหทัยที่มองตามกฤษดา

แล้วอิเจ้ก็ยิ้มได้ทั้งวัน

ปล.ประยุกต์จากเหตุการณ์จริง

....

....